Wizyta prezydenta Lecha Kaczyńskiego we Francji; niezależnie od uroczystości, w trakcie których będzie się odbywać; to również okazja do potwierdzenia i wyjaśnienia w bezpośrednich rozmowach stanowiska Polski wobec odrzuconego Traktatu Lizbońskiego.

Prezydent Rzeczypospolitej powinien wyraźnie sprzeciwić się aroganckim pouczeniom prezydenta Sarkozy, według którego przywódcy państw europejskich winni kierować się bardziej wzajemnymi oczekiwaniami niż prawem swych państw, w tym ustalonymi w traktatach zasadami współpracy europejskiej.

Taka koncepcja oznacza faktycznie negację demokracji i współpracy europejskiej. Ta bowiem opiera się na określonej przez prawo współpracy państw narodowych. Zastępowanie jej nieformalnymi wzajemnymi porozumieniami przywódców, bardziej lojalnych wobec siebie nawzajem niż reprezentowanych narodów, to droga do nowych podziałów, a nie do jedności europejskiej.

Prezydent Rzeczypospolitej nie może przyjmować bez protestu pouczeń, że fakt przyjęcia Traktatu Lizbońskiego przez rządy; normalna procedura wymagająca, choć nie przesądzająca, ratyfikacji w państwie prawa; ma być ważniejszy od szanowania praw narodów, obowiązujących traktatów i zasady jednomyślności. Zasada jednomyślności kluczowych decyzji w Unii Europejskiej potwierdza suwerenność tworzących ją państw, a tym samym zawiera w sobie suwerenne kompetencje Rzeczypospolitej. To za nie przede wszystkim odpowiada Prezydent RP. Zasada ta została uszanowana wobec Francji po odrzuceniu przez nią Konstytucji dla Europy.

To właśnie jest kwestia moralności politycznej, która w cywilizacji zachodniej opiera się na zasadach służebności władzy i nadrzędności prawa wobec interesów politycznych.

(-) Marek Jurek, 12 lipca RP 2008